Het mooiste stukje natuur van IJsselmonde ligt bij het drukste stuk van Rotterdam. Of liever gezegd ónder het drukste stuk. Want terwijl duizenden auto’s dagelijks over de Van Brienenoordbrug razen, ligt onder die brug het Eiland Van Brienenoord: een oase omspoeld door de Maas. Het eiland is met een smal bruggetje verbonden aan het Hoendiep (bedrijventerrein Stadionweg). Bij dat eerste stukje eiland lijkt alles nog Rotterdams en erg bedrijvig.

De route begint bij een enorme poel voor kikkers, salamanders en vissen. Hier krijgt de natuur weer alle ruimte. Verder wandelend voert het pad langs een bosachtig gebied. Niet netjes aangeharkt, maar lekker woest. Omgewaaide bomen blijven liggen.
Goed voor paddestoelen en een perfecte schuilplaats voor egels en andere kleine dieren. Het bospad komt vervolgens uit bij het
volkstuinencomplex van het eiland. Paleisjes op zorgzaam onderhouden tuintjes.

Getijdenkreek met zoetwatermosselen
Een voormalig dok als paddenpoel, bosachtig gebied, volkstuintjes: een tocht vol afwisseling. Maar er is nog een verrassing, want na de volkstuintjes duiken we de natuur weer in. Hier op het uiteinde van dit merkwaardige stukje Rotterdam, wordt het eiland overkapt door de Van Brienenoordbrug. Enorme betonnen pijlers staan in de blubber en vele meters hoger kijk je tegen de onderkant aan van de zes autobanen die met elkaar de brug over de Maas vormen. Je zou zeggen dat onder zoveel autogeweld de wereld onder de brug naargeestig en vervuild moet zijn. Maar dat is dus niet zo.

Er stromen hier sinds kort kreken die bij vloed vol water staan en bij eb slurpend weer leeglopen. Het getijden-verschil is ongeveer anderhalve meter. In dit zogeheten wilgenvloedbos groeit de zeldzame spindotterbloem en gedijt de zoetwatermossel. In deze jungle van wilgen en riet kom je in de zomer de oeverzwaluw en de ijsvogel tegen. Verbazend? Absoluut. Je weet niet wat je meemaakt als je voor het eerst dit eiland verkent.

Een speciaal plankier voert de wandelaar over de getijdenpoelen en voert daarbij in een lus langs de andere kant van het eiland weer langs het klotsende rivierwater terug naar het beginpunt. Op die terugweg, passeer je in het bos-gedeelte de rustplaats van de Schotse hooglanders die hier zomers grazen. En dat getik tussen al dat geboomte? Da’s de groene specht, een vaste bewoner van het vreemdste eiland van Rotterdam.