Wie het cultureel erfgoed van IJsselmonde wil behouden, kan maar met één onderwerp beginnen: de dijken. Zonder die oer-Hollandse uitvinding zou niemand nu nog van IJsselmonde gehoord hebben.

Tot ver in de Middeleeuwen was IJsselmonde een stuk land dat wel bewoond werd, maar ook constant onder water kwam te staan. Tót 1421. In dat jaar treft de Sint-Elisabethvloed het gebied. Het zal de laatste keer zijn dat het gebied echt helemaal onderloopt, want op dat moment wordt besloten IJsselmonde in te polderen en dus dijken aan te leggen. Het bewijs daarvan is nog altijd aanwezig: de Boven- en Benedenstraat in Oud IJsselmonde.

Stadionweg
Zoals de strijd tegen het water als rode draad door de geschiedenis van IJsselmonde loopt, zo loopt het dijkenstelsel door de deelgemeente als het tastbare bewijs van die geschiedenis. Een bijna aaneengesloten stelsel dat via de Bovenstraat in westelijke richting naar de Oostdijk gaat en daarna richting het zuiden overgaat in het Dijkje. De zuidgrens van het dijkgebied wordt aange­geven door het Zevenbergsedijkje. Daarna loopt het dijkenstelsel door via Hordijk, Buitendijk en Dwarsdijk.

De bekendste dijk is waarschijnlijk wel de Stadion­weg, hoewel dit de jongste telg is in de dijkenfamilie. De Stadionweg was vroeger een gewone weg, de IJsselmondscheweg. Na de watersnoodramp in 1953 werd bepaald dat daar een dijk moest komen op deltaniveau. Dat is de weg waarover je nu naar het stadion rijdt.

Buitendijk
De opening van de Maeslantkering in de Nieuwe Waterweg heeft de bescherming door de dijken inmiddels overbodig gemaakt. Maar de dijken heb­ben historische waarde. Dankzij de dijken is de poldergeschiedenis van IJsselmonde nog zichtbaar.’
De nieuwbouw zorgde ervoor dat delen van de dijken verdwenen. Zo moest een deel van de Buitendijk het ontgelden. En ook het voormalige Kerke­dijkje werd in stukken gehakt. De dijk is nu opgedeeld in de Zuider- en Noorder Kerkedijk en die laatste wordt in tweeën gedeeld door de Groeninx van Zoelenlaan.

De Buitendijk ziet er nog het meest uit als ­vroeger: een mooie groene dijk. Die liep vroeger helemaal door naar wat nu de Molenvliet is. Ook de Dwarsdijk ligt er nog bij zoals hij was, alleen is de wijk erachter op dezelfde hoogte ­gebouwd, waardoor hij niet meer meteen herkenbaar is als dijk.

Fietsroute
Na deze inleiding is het tijd om op de fiets zelf de dijken te verkennen. We starten bij de basis van het dijkenstelsel van IJsselmonde: de Boven- en Benedenstraat in Oud-IJsselmonde. Daarna gaat de dijk over in de Oostdijk, die westelijk van de Bovenstraat ligt. Vervolgens slaat de dijk af richting het zuiden naar het Dijkje. De zuidgrens wordt aangegeven door het Zevenbergse-dijkje. Hierna gaat de dijk weer in noordelijke richting over de Hordijk. De Molgerdijk en de IJsselmondse Randweg doorbreken hier echter het dijkenstelsel naar de Wester Hordijk.
Als extra lus in de rit is het de moeite waard om even linksaf de IJsselmondse Randweg over te steken en voor de Bergambachttunnel linksaf te slaan de Bergstoep op. Aan het einde rechts vind je de Wester Hordijk die tegenwoordig eindigt bij de spoorlijn. Voor de komst van de Bergambachttunnel lag hier een spoorwegovergang.

We keren terug naar de Hordijk.
Het stelsel loopt verder via de Hordijk, Zuider Kerkedijk en Noorder Kerkedijk weer terug naar de Bovenstraat. Halverwege de Zuider Kerkedijk is er nog een splitsing, Driedijk (voorheen Kerkedijkje; deze liep weer terug naar het Zevenbergsedijkje en is inmiddels afgegraven).Na de onderbreking bij de Noorder Kerkedijk gaat het stelsel verder met de Dwarsdijk langs Sporthal IJsselmonde, die overgaat in de Buitendijk (voorheen Groenedijk) richting Smeetlandsedijk. De Buitendijk bij Sportdorp is grotendeels afgegraven.